วันนี้น้องออยล์มาอัพตารางเวรการอัพไดแอมของพวกเราตามสัญญาแล้วนะจ๊ะ
ก่อนอื่นมาสรุปกันก่อนว่าใครได้วันไหนกันมั่ง
วันจันทร์ เจ๊ (น้องธิปอ่าแหละ แต่เด๋วนี้เจ๊เปลี่ยนชื่อเป็น "เจ๊" แล้ว 555+)
วันอังคาร จิ Dark
วันพุธ แป้มคุง (แต่อาทิตย์แรกน้องออยล์มาอัพแทน แล้วหวังว่าคงไม่ต้องแทนแก
บ่อยๆ นะ หัดว่างซะมั่งแกอ่ะ)
วัพฤหัส ส้ม
วันสุข (ศุกร์)Ducky ชุ (แกคงรู้นะว่าถ้าไม่มาอัพจะเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ไม่ต้องเอาเหตุผล
เห่ยๆ ของแกมาอ้างด้วย น้องออยล์เคืองมากมาย)
วันเสาร์ น้องออยล์(แฟนด๊อง)เอง อิอิ!!!
วันอาทิตย์ กมกมคุง
เพื่อความเข้าใจ และไม่สับสนงงงวยของเพื่อนๆ น้องออยล์จะอัพตารางของเดือนแรกให้
ไปดูกันเลยยยยยยย
30 ตุลา คนแรกประเดิมได เจ๊ ห้ามลืมเน้อ
1 พ.ย. น้องออยล์มาแทนแป้มคุง
3 พ.ย. ชุ ขอย้ำถ้าไม่มาอัพนะ แก!!!!!!!
5 พ.ย. กมกมคุง หวังว่าเนตแกคงไม่ล่มนะ
7 พ.ย. จิ ต้องมาอัพให้ได้นะ คุณพ่อคุณแม่ขา....ขอเวลา 5 นาที
9 พ.ย. ส้ม แกคงจำได้นะ แกเป็นคนร่วมตั้งกฎ ถ้าแกลืมจะมีโทษเป็น 2 เท่า!!!
11 พ.ย. น้องออยล์ (อีกแว้ววว) เด๋วต้องขออนุญาตด๊องมาอัพก่อน อิอิ
.........................
แล้วก็วนอย่างนี้ไปเรื่อยๆนะจ๊ะ
อัพเสร็จแล้ว ตอนท้าย entry อย่าลืมเตือนคนต่อไปด้วย
เช่น เจ๊ ต้องเตือนแป้ม แป้มต้องเตือนชุ ชุต้องเตือนกมล ...
คงจะเข้าใจตรงกันนะจ๊ะ
หวังว่าไดแอมของพวกเราจะไม่รกร้าง แมงมุมมาอยู่ มีหนูมาอาศัย เหมือนเมื่อก่อนอีก
Am-Kingdom จงเจริญ!!!!!!!
**************************************
มีเรื่องอะไรจะเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง
มันเป็นเรื่องธรรมดาๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อวานและวันนี้
แต่พอมานั่งนึกดูแล้ว............
มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ไธรรมดาจริงๆ
เรื่องมันมีอยู่ว่า
เมื่อวานน้องออยล์กำลังนั่งดู KURUSAKI อยู่
ก็มีเสียงดังขึ้น
Till the end of time Dancing in summer paradise ซารังเง Hi Ya Ya Ya (มือถือเค้าเอง)
พอหยิมมาดู ก็อึ้งกะชื่อบนหน้าจอ
"แป้มโทรมา....มีเรื่องอะไรรึเปล่าเนี่ย??" น้องออยล์คิดในใจ
เพราะครั้งสุดท้ายที่มันโทรมาหาเราก็นานมากมายจนจำไม่ได้ (มีแต่ชั้นต้องโทรหาแก)แถมแป้มมันโทรมาทีไร ต้องมีเรื่องอะไรมาให้ช่วย+กลุ้มใจแทนทุกที
"ฮัลโหลลลล เหน่งพรุ่งนี้ว่างมะ ไปงานหนังสือเป็นเพื่อนหน่อย ส้มกะกมลไปด้วยนะ"
"พรุ่งนี้หรอ อืมๆ ว่างๆๆๆ"
"ok แต่เราไปแค่ครึ่งวันเช้านะ ไว้เจอกัน บ๊ายบาย"
น้องออยล์ตอบตกลงไปทันทีโดยไม่ต้องคิด
แต่ดันกลับมาคิดตอนวางสายแล้ว
"พรุ่งนี้เราวางแผนว่าจะทำโน่น ทำนี่ตั้งเยอะแยะนี่หว่า??? เอาไงดีเนี่ย???"
แต่ความคิดนี้ก็หายไปทันทีเมื่อคิดว่า ก็เราอยากไปไม่ใช่หรอ
แค่ได้เจอเพื่อนก็มีความสุขแระ เรื่องอื่นไว้ทำทีหลังก็ได้
พอถึงวันนี้ตอนใกล้ๆ กลับจากงานหนังสือ
"เหน่ง!! ส้ม!! พรุ่งนี้ไปเซ็นปิ่นนะ"
"อาราย วันนี้ก็เจอกันแล้วพรุ่งนี้ไม่ไปแล้ว ต้องเตรียมตัวเปิดเทอม เหอๆ"
"ใช่ ไม่เอาจานอนนนนน"
เรากะส้มบอกปัดแป้มไปทั้ง 2 คน
พอถึงตอนที่แยกจากกันตรงรถไฟใต้ดิน
น้องออยล์กะส้มก็บอกแป้ม
"แกเจอกันพรุ่งนี้นะ บ๊ายบายยยย"
ทั้งๆ ที่ตอนแรกปฏิเสธมัน
แต่เหมือนกับว่าพวกเราเข้าใจกัน โดยไม่ต้องพูดอะไรมาก
(อย่างนี้เค้าเรียกว่าภาษาใจ แอบเน่า เหอๆๆ)
เรื่องที่เล่ามาทั้งหมดเนี่ย
แค่อยากจะบอกกับเพื่อนๆ ว่าสิ่งที่เราทำไปทั้งหมด
ทั้งไปเที่ยวเป็นเพื่อน รับฟังปัญหา เป็นเพื่อนคุย คอยเป็นห่วงพวกแก
มันไม่ใช่ทั้งหน้าที่ ความรับผิดชอบ หรือความเคยชินทั้งนั้น
การที่เรายอมทิ้งแผนที่เราอุตส่าห์วางไว้ว่าจะทำในสัปดาห์สุดท้าย
ก่อนที่จะไม่ได้ทำเพราะเปิดเทอมไป
ก็เพียงแค่เพื่อนมาขอร้องให้ไปเที่ยวเป็นเพื่อน
มันไม่ใช่หน้าที่ความรับผิดชอบอะไรของเราเลย
ที่ต้องมาคอยเป็นห่วยเป็นใย คอยคิดถึง คอยรับฟังปัญหา ของใครก็ไม่รุที่รุจักกันมาไม่กี่ปี
แต่สิ่งที่เราทำไปทั้งหมด มันมาจากใจของเราจิงๆ
เป็นคือ สิ่งที่เราอยากจะทำ และเต็มใจทำ ไม่ใช่เพราะ "ต้องทำ" ตามหน้าที่ของเพื่อน
การเข้ามาอัพDi-Am ของพวกเราก็เหมือนกัน
เราไม่อยากให้เพื่อนคิดว่ามันเป็นหน้าที่ที่ต้องทำ
พอถึงวันที่ตัวเองต้องอัพก็
โอยยยยย วันนี้ต้องอัพแล้วหรอ
โอยยยยย ต้องเข้าไปอัพแล้ว เด๋วเพื่อนด่า
.....................................
พอวันไหนที่ตัวเองไม่ต้องอัพก็ไม่เข้ามาเลย
เราไม่อยากให้ทุกคนคิดอย่างนั้นเลยยยยยจิงๆนะ
ที่เราตั้งกฏขึ้นมา มันก็แค่รูปธรรมที่ไม่มีความสำคัญอะไรเลย
สิ่งที่สำคัญที่สุดมันอยู่ที่ ใจ ของพวกเรามากกว่า
ถ้าเรา ใส่ใจกับ Di-Am ของพวกเราแล้ว
เราว่าไม่มีใครลืมที่จะเข้ามาเยี่ยมมันบ่อยๆ หรอก
แค่ ใส่ใจ ที่จะทำ มันไม่ยากเกินไปสำหรับคำว่า เพื่อน หรอก
ต่อจากนี้ไป ไดแอมของพวกเราคงจะไม่เหงาแล้วใช่มั้ย???
มีเรื่องนึงที่น้องออยล์อยากจะบอกเพื่อนๆ
วันนั้น วันที่เราอัพได แล้วโทรไปบอกเพื่อนๆ ว่าให้เข้ามาอ่านกันด้วย
พอตอนเย็นกลับบ้านเราก็รีบมาออนเลย
แล้วก็เจอเพื่อนๆ ทุกคนในได
วันนั้นเราดีใจมาก
เราดีใจที่เพื่อนๆ ยังรักและให้ความสำคัญกับ Am-Kingdom ของพวกเรา
วันนั้นตอนที่อ่านได เรารู้สึกเหมือนได้กลับไปอยู่ที่ราชินีอีกครั้ง
เหมือนกับว่าพวกเราทุกคนได้เจอกัน คุยกัน เล่นกัน ทุกวันเหมือนเมื่อก่อน
เราดีใจมากๆ จริงๆ
แล้วเราอยากให้มันเป็นอย่างนี้ตลอดไป
พวกเราจะทำให้มันเป็นอย่างนี้ตลอดไปได้ใช่มั้ย?????
อย่างน้อยก็มีน้องออยล์คนนึงล่ะ
น้องออยล์สัญญาว่าจะทำให้ไดของเราไม่เงียบเหงาอีกต่อไปแล้วววววว
สัญญา..........
ปล. เพื่อนๆ คงคิดเหมือนกันน้องออยล์ใช่มั้ย???
อย่าปล่อยให้เราเพ้อไปคนเดียวนะ!!!
(เขียนด้วยหัวใจ อ่านด้วยความรู้สึก)
*************************************************
วันจันทร์ เจ๊ อย่าลืมมาอัพนะจ๊ะ น้องออยล์จะรออ่าน
คิดถึงมากมาย LOVE LOVE
