ดีจ้าเพื่อนๆ
วันนี้ไม่ใช่เวรน้องออยล์ แต่จะอัพ
แต่ก่อนเข้าเรื่องขอสะสางบัญชีเก่า
วันอาทิตย์---กมกม ทำไมไม่มาอัพ (ได้ข่าวว่าลืม)
วันอังคาร---จิ หาย head ไปไหนของแก ไดก็ไม่เข้ามาอ่าน
วันพฤหัส---ส้มมี่ ได้ข่าวว่าเล่นเนต แต่ไม่อัพ (ให้อภัยเนื่องจากกำลังพีค)
และอีกหลายคนที่หายหน้าหายตาหายหัวไปไหนก็ไม่รุ
ไดเราจะร้างอีกแล้วใช่มัยเนี่ย?????
**************************************************
ในที่สุดสิ่งที่เรารอคอยก็มาถึงซะที
วันนี้เราจะได้เล่าเรื่องของเราให้เพื่อนๆ ฟังแล้วสินะ
หลังจากที่น้องออยล์หายหัวไปจากบล็อก
เนื่องด้วยเหล่าคณาจารย์รุมกันสั่งงานจนน้องออยล์ทำงานแทบไม่ทัน
แต่ตอนนี้น้องออยล์แงะดินที่พอกไว้ออกหมดแระ
เยี่ยม!!!!
แต่........
สอบมิดเทอมกำลังจะมาถึงอีกแว้วววววววT-T
เฮ้ออออออ
ลืมเรื่องงานวุ่นวายกับ(อาจารย์เย็นชา)ไปก่อน
เริ่มเข้าเรื่องกันเลยดีก่า.....
**************************************************
ในที่สุดสิ่งที่เรารอคอยก็มาถึงซะที
วันนี้เราจะได้เล่าเรื่องของเราให้เพื่อนๆ ฟังแล้วสินะ
เมื่อวันศุกร์ที่แล้วโน้นนนนนนน
น้องออยล์เป็นหนึ่งเดียวใน am ที่กลับไปงานกีฬาสีโรงเรียน
เรานึกว่าจะมีเพื่อนๆ มากันเยอะๆ ซะอีก
เราก็เลยอยู่แต่กะแผน 2
ตอนแรกก็ดีใจมากมายอ่ะนะ ที่เจอเพื่อน
แต่พอเที่ยงเพื่อนๆ ก็เริ่มกลับไปเรียนกันต่อ
เหลือเรา ชล แข บัน วอ
เรา 5 คนก็ไปนั่งดูเนตบอลที่ขอบสนาม
จากตอนแรกๆ ที่สนุกสนานบ้าบอตามประสาแผน 2
แต่ตอนนั้น ทุกคนกลับนั่งดูเนตบอลอย่างเงียบๆ
จากตอนแรกที่ส่งเสียงเชียร์บ้าง มันก็ค่อยๆ เบาลง เบาลง
จนเหลือแต่ความเงียบที่ขอบสนาม ไม่มีใครพูดอะไรกันเลย
เราว่าเพื่อนๆ คงจะคิดเหมือนเรา
โรงเรียนไม่มีที่สำหรับเราอีกแล้ว
โรงเรียนที่เราเคยเดินไปไหนก็ได้ เล่นที่ไหนก็ได้
ตอนนี้ที่ตรงนั้นมันไม่ใช่ของเราอีกแล้ว
แต่ทำไมเรามองไปตรงไหน
มันก็มีแต่ภาพที่พวกเราเคยเป็นเจ้าของที่ตรงนั้นเต็มไปหมด
มีภาพที่พวกเราเป็นดุริยางค์
ภาพที่พวกเราเป็นสตาฟร้องเพลงเชียร์กัน
มีภาพที่พวกเราเปลี่ยนป้ายคะแนน วิ่งเก็บลูก
มีภาพที่พวกเรายิ้ม หัวเราะ แล้วก็ร้องไห้
ภาพเหล่านั้นมันคงเป็นแค่ความทรงจำไปแล้วสินะ
คิดถึงจัง
เมื่อไหร่พวกเราจะกลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อนอีกนะ???
เมื่อไหร่ ???
**************************************************
มาถึงเรื่องที่เพื่อนๆ ทุกคนอยากรู้กันเลยดีกว่า
นั่นก็คือ........
เรื่องความพีคของส้มมี่
ที่อยู่ๆ มันก็เกิดมีปัญหา(หัวใจ)อย่างกะทันหัน
แล้วดันมาเลือกคนที่มันไม่เคยมีประสบการณ์ความรัก(มีแต่ประสบการณ์ความเพ้อ)
มาเป็นที่ปรึกษา
วันพฤหัสบดีที่ 23 เดือน 11 (เห็นมั้ยว่าดองมานานแล้ว แต่ยังจำได้ทุกช็อตนะเว่ยเห้ย)
21.00
น้องออยล์ออนเอ็มตามปกติ แต่ส้มออน!!!!!! ดี ดี ไปด่าที่มันไม่อัพไดดีก่า
เหน่ง!!!!!!!!!!!! ดีใจที่แกออน ช่วยชั้นด้วยชั้นไม่ไหวแล้ว ช่วยพูดอะไรก็ได้ที
อ้าว!!! ผิดคาด อยู่ดีๆ มันก็ทักมาอย่างนี้ น้องออยล์พูดไม่ออกเลย
เราก็เลยได้แต่ปลอบด้วยคำเลี่ยนๆ ที่ไม่เคยพูดกันซึ่งๆ หน้ามาก่อน
(ก็คนมันเขินอ่า)
สรุปมันก็ไม่ยอมเล่าอะไรให้เราฟังเลย เนื่องจากมันเป็นความลับสุดยอดดดดดด
เราเลยกะว่าจาไปหามันที่บ้านวันเสาร์
แต่มันบอกว่าพรุ่งนี้(วันศุกร์) จะมาสยาม
ด้วยความเป็นห่วงเพื่อน เพราะมันไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน
น้องออยล์เลยยกเลิกนัดกะเพื่อน (แข) ที่นัดกันซะดิบดี
แล้วไปนั่งรอมันที่มาจากรังสิต
ตั้งแต่เราเลิกเรียน (11 โมง) จนเกือบบ่าย 4 แทน
หลังจากส้มออฟไลน์
น้องออยล์เครียดค่ะ
ไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยยยยย
ก็มันเล่นมาบอกว่าพีค อยากร้องไห้ แต่ไม่บอกว่าเรื่องอะไร
มันเครียดนะเว้ยเห้ย
น้องออยล์ไม่ยอมเครียดคนเดียวเด็ดขาด
เลยโทรหาแป้มคุง 555 (3 ช่า อีกแล้วครับท่าน)
ได้เหยื่อ 1 ราย แต่วันศุกร์มันเรียนถึง 4 โมงเย็น เฮ้อออออ
ไม่พอ ยังไม่พอ
น้องออยล์โทรหาน้องธิปต่อ
555 ได้เพื่อนร่วมเครียดอีก 1
แต่.......วันศุกร์มันว่างอ่านะ
แต่ไม่ยอมไปหาส้มด้วยซะงั้น
(แอบโกรธ)
>>เข้าใจว่าการอ่านหนังสือ การสอบ และคะแนนมันมีความสำคัญสำหรับชีวิต
มากกว่าสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเพื่อนสนิท
สรุปน้องออยล์เลยต้องรับกรรมไปรอส้มมี่ และฟังเรื่องบ้าบอของมันคนเดียว
**************************************************
เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป
โปรดติดตามได้ในตอน การรอคอยที่แสนยาวนาน...กับ...นาครเขษม
เพราะรู้สึกว่าวันนี้ยาวเกินไปแระ
เด๋วจะขี้เกียจอ่านกัน
คิดถึงเพื่อนๆ มากมาย
ทำไมไม่มีใครมาอัพเลย
เราเสียใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เอาเหอะ
ไม่มีใครอัพก็เรื่องของมัน
น้องออยล์อัพคนเดียวก็ได้
ไม่มีAmเข้ามาอ่านก็เรื่องของมัน
อย่างน้อยเราก็ได้พูดในสิ่งที่เราอยากให้ทุกคนใน am รู้
(ถึงแม้จะไม่มีใครรับรู้เลยก็ตาม)
ของอีกครั้ง
เราเสียใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกที่สุด
*************************************************
